Mary Calkins en haar carrière in de psychologie

Bron: rawpixel.com

Wanneer mensen nadenken over de geschiedenis van de psychologie, worden de vrouwen die het veld hebben gedefinieerd en ontwikkeld, soms verwaarloosd. Hoewel veel vrouwen significant psychologisch onderzoek hebben gedaan (zelfs tegen grote barrières van vooroordelen en discriminatie), valt er in het bijzonder één op door een significant pad van 'primeurs' voor vrouwen te smeden op het gebied van psychologie - Mary Whiton Calkins.

Jeugd en vroeg onderwijs

Op 30 maart 1863 werd Mary Whiton Calkins geboren in Hartford, Connecticut. Ze was de eerstgeborene van haar ouders, Wolcott en Charlotte. Haar ouders kregen na haar nog vier kinderen. Ze woonden in Buffalo, New York. Het gezin was heel hecht en ze vormden het middelpunt van Mary's persoonlijke leven. In 1880, toen Mary een 16-jarige tiener was, verhuisde het gezin naar Newton, Massachusetts.

dood liefde tarot

Mary's familie hechtte veel waarde aan onderwijs. Haar vader was actief in de opvoeding van zijn kinderen en hielp bij het plannen van hun toekomstige studies. Hij was van plan dat Mary na de middelbare school naar de universiteit zou gaan, wat in die periode erg vooruitstrevend was. Als een slimme student begon ze te studeren in de rang van tweedejaars. Ze ging een jaar naar Smith College en toen sloeg het noodlot toe.

In 1883 stierf Mary's jongere zus. Mary nam een ​​jaar vrij van school om thuis te zijn. Daar bleef ze zelfstandig studeren. Ze nam deel aan privélessen om Grieks te leren. In 1884 keerde ze terug naar Smith College. Ze kon afstuderen met concentraties in filosofie en klassiekers.

Na haar afstuderen nam Mary's familie haar mee op een uitgebreide reis naar Europa. Terwijl ze daar was, was ze in staat om de vreemde landen van Griekenland, Italië en Leipzig te verkennen. Gezien haar interesse in de klassiekers maakte ze van de gelegenheid gebruik om de klassiekers en modern Grieks in Griekenland te studeren.

Vroege carrière en voortgezet onderwijs

Toen Mary en haar familie naar Massachusetts terugkeerden, regelde haar vader dat ze een interview zou krijgen op Wellesley College. Dit was een college voor alleen vrouwen, en Mary's vader hoopte dat ze als tutor zou kunnen werken op het Griekse departement. Na een ontmoeting met de universiteitspresident, had Mary de baan.

De volgende drie jaar werkte Mary op de Griekse afdeling, eerst als tutor en later als lerares. Een professor merkte haar vaardigheden op om les te geven. Hij bood haar de kans om een ​​nieuwe cursus psychologie te geven voor de afdeling filosofie. Mary onderhandelde om het onderwerp eerst te kunnen bestuderen.

Destijds kon het voor vrouwen een uitdaging zijn om een ​​hogere graad te behalen. Mary overwoog psychologieprogramma's aan verschillende instellingen, waar ze in die tijd onder de vooraanstaande psychologen kon studeren. Ze was het meest geïnteresseerd in studeren in een laboratoriumomgeving, dus dat beperkte haar keuzes. Ze zocht uiteindelijk toelating op Harvard, waardoor ze nog steeds dicht bij huis zou blijven.

wat betekent 323?

Bron: rawpixel.com

Helaas had Mary in die tijd nog steeds te maken met de onderdrukkende krachten van ongelijkheid voor vrouwen. Tot dat moment had Harvard geen vrouwen toegestaan ​​daar te studeren. Mary's vader en de president van Wellesley College stuurden beiden namens haar aanbevelingsbrieven. Harvard weigerde haar toelating, maar stond haar alleen toe lezingen bij te wonen. Ze kon leren, maar ze kon geen diploma halen.

Een tijdlang besloot Mary gewoon lessen te volgen aan Harvard Annex. Haar professor, Josiah Royce, moedigde haar echter aan om naar Harvard te gaan. Daar studeerde ze bij William James (destijds een vooraanstaand psycholoog). Mary had grote bewondering voor James 'benadering van psychologie.

Vroege studie en carrière in de psychologie

Tijdens haar studie onder James leerde Mary concepten over bewustzijn, gevoelens en het zelf. Mary was echter het meest geïnteresseerd in laboratorium- en experimenteel werk. Ze besloot tegelijkertijd naar de nabijgelegen Clark University te gaan. Daar werkte ze samen met Edmund Sanford in zijn laboratorium. Hij trainde haar in experimentele procedures.

Mary keerde in 1891 terug naar Wellesley. Ze begon haar post als docent psychologie voor de afdeling filosofie. Met de hulp van Sanford zette Mary het eerste psychologielaboratorium op aan het Wellesley College, waar de vrouwen van de school gemakkelijk onderzoek en studie konden doen. Het lab werd al snel populair bij studenten. Meer dan 50 schreven zich in voor het allereerste seminar.

Ondanks deze successen wilde Mary haar opleiding in de psychologie voortzetten. Gezien de barrières voor vrouwen in de academische wereld in die tijd, besloot ze uiteindelijk te gaan studeren in Europa. Ze dacht erover om naar Duitsland te gaan om bij Hugo Munsterberg te studeren, maar ze leerde dat hij aan Harvard zou komen lesgeven. Ze besloot snel om in plaats daarvan in Massachusetts te blijven.

Bron: pexels.com

Tijdens haar studie onder Munsterberg, opnieuw aan Harvard, kon Mary onderzoek doen. Ze publiceerde artikelen over dromen en associatie. Zij en Munsterberg bestudeerden dromen met zichzelf als proefpersonen. Ze gebruikten alarmklokken om 's nachts wakker te worden en op te nemen waarvan ze hadden gedroomd. Ze ontdekten dat dromen vergelijkbaar waren met herinneringen aan gebeurtenissen van die dag.

nummer 110

Mary begon ook het geheugen te bestuderen, wat ertoe leidde dat ze de techniek van gepaarde associaties uitvond, een test die wordt gebruikt om psychologische processen te bestuderen. Dit onderzoek gebruikte ze als basis voor haar proefschrift. Ze liet zelfs haar proefschrift publiceren in 1896. Harvard zou haar echter niet goedkeuren om de graad te behalen die ze echt had verdiend. Haar professoren waren teleurgesteld in de beslissing.

Ondanks het ontbreken van enige formele graad, kon Mary terugkeren naar Wellesley in de functie van universitair hoofddocent psychologie. Binnen twee jaar had ze de status van hoogleraar bereikt. Ze gaf niet alleen les, maar zette ook haar onderzoek voort. Ze publiceerde meer artikelen over psychologische onderwerpen en onderzoeksresultaten en ontwikkelde een systeem genaamd zelfpsychologie.

Significante prestaties

Zoals opgemerkt, heeft Mary belangrijk onderzoek gedaan naar dromen, herinneringen en het zelf. Gedurende haar hele carrière heeft Mary haar sporen verdiend met tal van publicaties. Ze produceerde meer dan honderd psychologische artikelen. Ze publiceerde ook vier boeken, waaronder een leerboek.

In 1903 vroeg psycholoog James McKeen Cattell tien collega-psychologen om hun Amerikaanse collega's te rangschikken op basis van verdienste. Mary stond op de 12e plaats op de lijst, wat een vrij goede prestatie is, gezien het feit dat ze niet eens had mogen promoveren in de psychologie nadat ze aan de vereisten van Harvard had voldaan. In 1909 besloot de University of Columbia haar echter een eredoctoraat in de letteren toe te kennen. Toen, in 1910, kende het Smith College haar ook een eredoctoraat in de rechten toe.

Bron: commons.wikimedia.org

Mary werd in 1905 verkozen tot president van de American Psychological Association (APA). In 1918 werd ze ook verkozen tot president van de American Philosophical Association. Voor beide verenigingen was zij de eerste vrouw die deze functies bekleedde. Hoewel het misschien niet te vergelijken is met het dienen als president, was ze ook de eerste vrouw die een erelidmaatschap kreeg van de British Psychological Association.

Einde carrière en leven

Ondanks al haar andere prestaties bleef Mary als faculteitslid dienen aan het Wellesley College. Ze gaf daar veertig jaar les, waardoor veel jonge vrouwen de kans kregen om veel gemakkelijker over psychologie te leren dan ze ooit had gekund. In 1929 ging ze uiteindelijk met pensioen. Mary liet een grote erfenis van doorzettingsvermogen achter tegen barrières en hard werken en stierf in 1930.

De erfenis die ze achterliet

222 bijbelse betekenis

Mary Whiton Calkins was een vrouw die geweldige werken deed, zelfs als anderen probeerden haar studie en vooruitgang te stoppen. Bovendien was ze echt een pionierster in een snelgroeiend veld. Men moet niet vergeten dat haar werk plaatsvond in het begin, toen de psychologie zelf een jong beroep was.

Die vroege filosofen die psycholoog werden, bestudeerden complete onbekenden. Het werk dat Mary deed aan dromen, herinneringen en het zelf was baanbrekend. De bevindingen die ze in haar artikelen verspreidde, gaven mensen gloednieuwe inzichten voor de menselijke geest.

Een van haar grootste bijdragen aan de psychologie (die tijdens haar leven niet populair was) was misschien haar systeem van zelfpsychologie. Het was in staat om een ​​alternatief perspectief te bieden vergeleken met de populaire (destijds) scholen van structuralisme en functionalisme. Door het zelf introspectief te onderzoeken aan de hand van zowel filosofische als psychologische principes, bood ze nieuwe gezichtspunten aan - dat mensen bewuste organismen zijn met ervaringen en functies die hen drijven.

Bron: rawpixel.com

Naast haar werk als filosoof en psycholoog, sprak Mary zich ook uit voor de rechten van vrouwen. Mary was ook een suffragist en vocht voor het stemrecht van vrouwen. Ze identificeerde zich als een pacifist. Ze was ook lid van de American Civil Liberties Union.

Mary wist persoonlijk de grote impact van ongelijkheid op vrouwen. Ze demonstreerde ook persoonlijk haar toewijding aan sociale rechtvaardigheid in 1902. Op dat moment kreeg ze een doctoraat aangeboden aan Radcliffe, een vrouwencollege met banden met Harvard. Ze wees het diploma af en uit haar bezorgdheid dat het accepteren ervan de deur voor vrouwen op Harvard alleen maar verder zou sluiten.

Ondanks alles liet Mary zien dat vrouwen even goed in staat waren als mannen. Ze was een vrouw die vele primeurs behaalde op het gebied van psychologie en vele primeurs voor vrouwen in binnen- en buitenland.

Lessen om te leren

Hoewel Mary met uitdagingen te maken had, liet ze zich er nooit van weerhouden haar doelen voort te zetten. Ze kwam voor zichzelf op als dat nodig was en zocht steun als dat nodig was. Ze was niet trots; ze liet anderen haar aanmoedigen en verdedigen. Zelfs als sommigen haar in de weg stonden, was ze niet boos. Ze was dankbaar voor degenen die hielpen en voor wat ze kon bereiken.

wat betekent 1233?

Bron: rawpixel.com

Een geweldige les die we kunnen leren uit het leven van Mary Whiton Calkins is dat er misschien barrières zijn die in de weg lijken te staan, maar laat anderen je helpen om ze voorbij te gaan en dan door te gaan. Als u in uw eigen leven met obstakels bent geconfronteerd, die onoverkomelijk lijken en niet de steun hebben die u nodig hebt, zoek dan steun op alle mogelijke manieren. Dit kan therapiediensten met een ondersteunende adviseur omvatten.

Deel Het Met Je Vrienden: