Heb ik postpartumdepressie? Een eenvoudige postpartumdepressiequiz

Terwijl postpartumdepressie ooit fluisterend achter gesloten deuren werd gesproken, hebben spraakmakende gevallen van de stoornis de stoornis in toenemende mate aan het licht gebracht. Dit is een enorme verbetering, aangezien een aanzienlijk aantal vrouwen een of andere vorm van postpartumveranderingen in hun geestelijke gezondheid ervaart, zoals postpartumdepressie of postpartumangst.

Wat is postpartumdepressie?

Postpartum depressie is een depressieve stoornis. Het begint na de bevalling en de symptomen beginnen meestal binnen een paar dagen tot een paar weken na de geboorte. Postpartum depressiesymptomen bootsen typische depressieve stoornissen na op de manier waarop ze zich manifesteren, met een paar sterke verschillen die specifiek betrekking hebben op de ouder van een kind. Hoewel de precieze reden voor het ontstaan ​​ervan niet bekend is, wordt postpartumdepressie nu erkend als een geldige, legitieme aandoening die kan volgen op de bevalling. Er kunnen ook gevallen zijn waarin u de aandoening ervaart na adoptie, maar dit is een minder bestudeerde vorm van depressie. Postpartumdepressiesymptomen duren meestal een jaar of minder postpartum, en het is een zeer goed behandelbare aandoening. De meeste postpartumdepressie wordt als een lichte depressieve stoornis beschouwd, maar sommige gevallen kunnen ernstig genoeg zijn om als een depressieve stoornis te worden geclassificeerd.

dromen om op een boot te zijn

Postpartum Depressie Versus Postpartum Angst

Postpartumdepressie en postpartumangst zijn vergelijkbare aandoeningen en kunnen elkaar vergezellen. De symptomen die bij elk ervan horen, zijn grotendeels hetzelfde, met enkele belangrijke verschillen. De overeenkomsten tussen symptomen van postpartumdepressie en symptomen van postpartumangst zijn:

• Postpartum begin. Beide aandoeningen beginnen na de geboorte van een kind. Ze kunnen beide ouders treffen, maar komen vaker voor bij moeders. Als depressie of angst vóór de geboorte is begonnen, wordt dit niet als een postpartumaandoening beschouwd.
• Verhoogde niveaus van angst. Postpartum Depressie en Postpartum Angst hebben een verhoogd angstniveau, waaronder de angst dat het ouderschap onvoldoende is en dat er niet op de juiste manier voor een kind zal worden gezorgd.
• Slaap verandert. Zowel postpartum angst als depressie vertonen vaak significante slaapveranderingen als onderdeel van hun symptoomreeks. Postpartumdepressie wordt doorgaans gekenmerkt door een verhoogde behoefte om te slapen, of gevoelens van uitputting, terwijl postpartumangst vaker wordt gekenmerkt door een onvermogen om te slapen als gevolg van hoge niveaus van angst of zorgen.

Symptomen van postpartumdepressie bevatten ook elementen die symptomen van postpartumangst niet bevatten, waarvan de belangrijkste de gedachte is zichzelf of het kind te schaden. Hoewel postpartumangst aan een ouder kan suggereren dat een kind schade zal oplopen - misschien door verstikking in de lakens of door een val te lijden - suggereert postpartumdepressie dat een kind kan worden geschaaddoor de ouder, een belangrijk onderscheid dat kan helpen onderscheid te maken tussen postpartumdepressie en postpartumangst. Dit onderscheid is ook belangrijk omdat het clinici in staat stelt om effectiever en duidelijker af te leiden of een ouder lijdt aan postpartumdepressie.

Symptomen van postpartumdepressie

Symptomen van postpartumdepressie kunnen worden verdoezeld door de hormonale veranderingen na zwangerschap en geboorte. Toch zijn er duidelijke symptomen die verband houden met de aandoening, die kunnen worden beoordeeld door een professional in de geestelijke gezondheidszorg. Symptomen van postpartumdepressie zijn onder meer:

• Depressieve bui. Hoewel verdriet vaak voorkomt na de geboorte, evenals gevoelens van overweldiging, is aanhoudende depressieve stemming een indicatie van depressie, in plaats van eenvoudige hormonale veranderingen of verdriet.
• Moeite met of onvermogen om een ​​band met uw baby te krijgen. Moeders en kinderen ervaren aanzienlijk hechtingsgedrag in de weken en maanden na de geboorte. Moeders ervaren doorgaans gevoelens van opwinding, nabijheid en een verlangen om hun kinderen te beschermen en te verzorgen. Wanneer de postpartumdepressie aanwezig is, is het vermogen om zich te binden echter aangetast, wat de ontwikkeling van nabijheid en beschermende mechanismen kan verstoren.
• Vermoeidheid en verlies van energie. Hoewel er ongetwijfeld enige vermoeidheid is die veel voorkomt bij nieuwe ouders - pasgeborenen slapen slechts 2-3 uur of minder per keer - wordt typische vermoeidheid verzacht door slaap en rust. Vermoeidheid veroorzaakt door postpartumdepressie wordt niet verbeterd door slaap of rust.
• Je beschamend, schuldig of ontoereikend voelen. Hoewel enige bezorgdheid normaal is voor een nieuwe ouder, is het niet typisch het gevoel te hebben dat u niet in staat bent om voor uw kind te zorgen, noch is het typisch om u beschaamd of schuldig te voelen over een vermeend gebrek aan bekwaamheid. Deze gevoelens kunnen erop wijzen dat er een depressie in het spel is.
• De wens om uzelf of uw baby schade te berokkenen. Dit is misschien wel een van de meest verontrustende symptomen voor kersverse ouders, omdat het beangstigend kan zijn om gedachten over zelfbeschadiging of gedachten over het schaden van uw kind te ervaren. Dit symptoom kan het ook moeilijk maken om hulp te zoeken. Het is echter essentieel om te weten dat dit een product is van een depressie, en niet van een legitiem verlangen om schade toe te brengen.

Is het postpartum depressie?

Hoewel postpartumdepressie een te diagnosticeren aandoening is, zijn er enkele vragen die u uzelf kunt stellen om te bepalen of u het risico loopt de aandoening te ontwikkelen of te krijgen. Deze omvatten:

• Een familiegeschiedenis van postpartumdepressie. Een van de grootste risicofactoren voor het ontwikkelen van postpartumdepressie is een familiegeschiedenis van postpartumdepressie. Helaas, omdat deze aandoening niet altijd breed werd besproken of gediagnosticeerd, is het hebben van een moeder of grootmoeder met de aandoening misschien niet zo bekend. Desalniettemin kan familiegeschiedenis nog steeds een rol spelen, en zelfs het hebben van een broer of zus met de diagnose kan een venster bieden op risicofactoren.
• Een familiegeschiedenis van stemmingsstoornissen. Als er geen familiegeschiedenis van postpartumdepressie is, maar er zijn gevallen van stemmingsstoornissen in uw gezin, zoals algemene angststoornis, ernstige depressieve stoornis of andere, loopt u een groter risico om de aandoening te ontwikkelen. Hoewel de exacte mechanismen hiervan niet bekend zijn, is er een consistent verband tussen familiegeschiedenis van psychische aandoeningen en psychische stoornissen en jongere generaties die ook die stoornissen bezitten.
• Zijn uw hormoonspiegels veranderd? In sommige gevallen worden stemmingswisselingen na zwangerschap veroorzaakt door fluctuerende hormonen; tijdens de zwangerschap en na de geboorte bevat het menselijk lichaam een ​​ware cocktail van intense hormonale reacties, waarvan er vele intense en onverwachte mentale en emotionele effecten kunnen veroorzaken. Werken met een huisarts om hormoonspiegels te testen, kan een stap zijn om te bepalen of u al dan niet risico loopt op postpartumdepressie.

Als een van de bovenstaande vragen op u van toepassing is, is uw kans op het ontwikkelen van postpartumdepressie aanzienlijk groter.

Van daaruit kan een snelle blik op depressieve symptomen en de timing van hun ontstaan ​​de waarschijnlijkheid van postpartumdepressie verder ophelderen. Deze symptomen zijn onder meer:

122 engel nummer betekenis

• Intense gevoelens van verdriet. Een beetje verdriet is normaal na de bevalling. De 'babyblues' is een term die wordt gebruikt om de hormonale veranderingen en het overeenkomstige verdriet te beschrijven die gepaard gaan met de overgang van zwangerschap naar ouderschap. Wanneer deze gevoelens weken of maanden aanhouden en in intensiteit toenemen, wordt meestal een postpartumdepressie vermoed.
• Gedachten over kwaad. Postpartumdepressie wordt gekenmerkt door gedachten over zelfbeschadiging en het toebrengen van schade aan uw kind. Dit is een van de meest prominente en gemakkelijk te herkennen symptomen van postpartumdepressie.
• Verstoorde eet- en slaappatronen. Depressie veroorzaakt verstoorde eet- en slaappatronen, zoals verhoogde of verminderde eetlust en een verhoogd verlangen naar of behoefte aan slaap.
• Aanhoudende wanhoop, zonder waarneembare oorzaak. Een moeder die verlies heeft meegemaakt, zal pijn en wanhoop voelen, en heeft misschien geen postpartumdepressie, maar kan in plaats daarvan verdriet ervaren. Omgekeerd kan een moeder die geen verlies heeft geleden na de geboorte en pijn en wanhoop voelt, een symptoom van postpartumdepressie ervaren.

Hoewel er meer symptomen zijn die verband houden met postpartumdepressie, kan een positief antwoord op een van de bovenstaande punten erop wijzen dat het nodig is om contact op te nemen met een hulpverlener in de geestelijke gezondheidszorg. Omdat het moeilijk kan zijn om met een pasgeboren baby het huis uit te komen, zijn er online therapieplatforms, zoals BetterHelp, die zijn ontworpen om het krijgen van hulp gemakkelijker te maken voor personen die interventie nodig hebben vanuit het comfort en de veiligheid van thuis.

Behandeling van postpartumdepressie

Behandeling voor postpartumdepressie is vaak een tweeledige benadering, maar kan zelfs een drieledige benadering zijn. Therapie wordt doorgaans aanbevolen voor ouders met postpartumdepressie. De precieze duur en frequentie waarmee de therapie wordt toegediend, is meestal afhankelijk van de ernst van de ziekte. Medicatie wordt vaak ook aanbevolen voor mensen met de aandoening om de symptomen te helpen beheersen en om meer vrijheid te creëren voor nieuwe ouders die streven naar een veilige, gezonde thuisomgeving. Sommige therapeuten kunnen ook de hulp inroepen van andere beoefenaars om veranderingen in het voedingspatroon en levensstijl door te voeren om te helpen bij genezing.

Andere, meer intense vormen van postpartum depressie, zoals postpartum psychose, vereisen meer behandeling en interventie. Hoewel ze slechts ongeveer 1% van de nieuwe moeders uitmaken, kan postpartum psychose zich ontwikkelen en is dit in wezen een meer verergerde vorm van de aandoening. Desalniettemin worden postpartumaandoeningen als zeer behandelbaar beschouwd en nemen ze meestal binnen een jaar na de bevalling af. Of u nu milde of ernstige symptomen ervaart, het optreden van postpartumdepressiesymptomen kan ervoor zorgen dat nieuwe moeders zich bang, geïsoleerd en gebroken voelen. Als u overeenkomt met een van de bovenstaande omschrijvingen of als u bang bent voor de manier waarop u zich voelt of denkt, aarzel dan niet om hulp te vragen.

Deel Het Met Je Vrienden: